{"id":8641,"date":"2013-03-16T15:59:55","date_gmt":"2013-03-16T13:59:55","guid":{"rendered":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/a-casa-pequena-no-pais-de-arnoia-2\/"},"modified":"2013-03-17T15:24:36","modified_gmt":"2013-03-17T13:24:36","slug":"a-casa-pequena-no-pais-de-arnoia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/es\/a-casa-pequena-no-pais-de-arnoia\/","title":{"rendered":"A Casa Pequena, no pa\u00eds de Arnoia"},"content":{"rendered":"

(Todos os collages<\/em> que aparecen nesta entrada son da autoria de Pepe Barro)<\/p>\n

Arnoia, Arnoia<\/em>, de Xos\u00e9 Lu\u00eds M\u00e9ndez Ferr\u00edn (Edici\u00f3ns Xerais, 1985)<\/strong><\/span><\/p>\n

\"\"Lembro ben a primeira vez que lin Arnoia, Arnoia<\/em><\/a>, ese l\u00f3strego fascinante que iluminou o ceo de 1985. Daquela, a literatura xuvenil a\u00ednda padec\u00eda moitos dos prexu\u00edzos que logo foi conseguindo vencer (outros a\u00ednda seguen a\u00ed, teimudos). Que Xos\u00e9 Lu\u00eds M\u00e9ndez Ferr\u00edn<\/a>, o autor de Percival<\/em>, Cr\u00f3nica de n\u00f3s<\/em> ou Amor de Artur<\/em>,\u00a0 escribise unha novela que se dirix\u00eda principalmente aos lectores mozos, sen rebaixar para nada o alto nivel de calidade dos seus libros anteriores, foi unha gozosa sorpresa. Ademais, Edici\u00f3ns Xerais fixo unha edici\u00f3n do libro ins\u00f3lita no noso contexto, cunha alta calidade material e de dese\u00f1o, que se completaba cuns arriscados e suxestivos collages<\/em>, da autor\u00eda de Pepe Barro<\/a>. Foi unha festa, ler aquela marabilla.<\/p>\n

De feito, o meu aprecio por este libro levoume a inclu\u00edlo na mi\u00f1a novela Aire negro<\/em><\/a>, onde xoga un papel de certa relevancia na relaci\u00f3n entre a protagonista, Laura Novo, e Carlos, o profesor de Historia do que ela andaba namorada.<\/p>\n

En 1988 escrib\u00edn un breve libro titulado 28 libros da literatura infantil e xuvenil galega<\/em><\/a>. Nel ofrec\u00eda unha selecci\u00f3n de case trinta t\u00edtulos salientables, elixidos de entre a feble oferta editorial daqueles anos. Un deles, xaora, era Arnoia, Arnoia<\/em>. Rescato agora aqu\u00ed alg\u00fans anacos do texto que escrib\u00edn daquela:<\/p>\n

\u00abQue hai en Arnoia, Arnoia<\/em> que xustifique tantas loanzas? En primeiro lugar, estamos ante dunha novela de aventuras na que se mesturan personaxes e ambientes que nos remiten a outros libros (ou pel\u00edculas, ou c\u00f3mics) que xa forman parte da mitolox\u00eda espec\u00edfica do x\u00e9nero.<\/p>\n

\"\"\u00abEn segundo lugar, estamos diante dunha novela de car\u00e1cter inici\u00e1tico, que se axusta \u00e1 perfecci\u00f3n ao esquema que define esta clase de relatos: un protagonista situado na terra de ningu\u00e9n da adolescencia que emprende unha viaxe polo mundo adiante, durante a cal ter\u00e1 que se enfrontar a unha serie de probas e perigos. A s\u00faa superaci\u00f3n contribuir\u00e1 decisivamente \u00e1 s\u00faa formaci\u00f3n como persoa, de xeito que ao final da viaxe o protagonista aparece transformado polas experiencias vividas.<\/p>\n

\u00abEn terceiro lugar, estamos diante dunha peza m\u00e1is dese puzzle <\/em>que M\u00e9ndez Ferr\u00edn vai constru\u00edndo devagar, libro a libro, e que remite a un universo propio, coa liberaci\u00f3n de Tagen Ata<\/a> como pano de fondo, que xa ten a consistencia doutros mundos literarios como Yoknapatawpha<\/a>, Macondo<\/a> ou Rexi\u00f3n<\/a>.<\/p>\n

\u00abO libro \u00e1brese coa detenci\u00f3n de Nmogadah, o mozo de 16 anos que protagoniza a historia. Mais el non \u00e9 un mozo calquera: \u00e9 un Pr\u00edncipe Segredo e na s\u00faa man brilla a estrela Libred\u00f3n, s\u00edmbolo da liberdade. Na cadea co\u00f1ece a Mestre Lionel, un castr\u00f3n que ten a facultade de se comunicar por medio do pensamento. Ambos os dous foxen da cadea e emprenden unha longa viaxe \u00abna procura da Casa Pequena, no pa\u00eds de Arnoia\u00bb.<\/p>\n

\"\"\u00abNo decurso desa viaxe vivir\u00e1n unha serie de aventuras que, de querelo o autor, poder\u00eda prolongarse m\u00e1is e m\u00e1is. O encontro cos Leabertkolm, onde Nmogadah derrota ao fero guerreiro que bota lume polo seu \u00fanico ollo. A estancia no bosque de Brocelianda<\/a>, onde atopa a espada Milmanda e ve a estatua de alabastro de Calpurnia Abana<\/a>, a moza da que namorar\u00e1. A procura de Brandaberis, nas cidades do deserto, para aprender a sabedor\u00eda das oito palabras retorneadas. A captura por parte dos Grou, raza de ananos que furan a terra na procura da Trabe de Ouro<\/a>, e a posterior rebeli\u00f3n dos escravos da mina, se cadra o episodio m\u00e1is intenso do libro. A navegaci\u00f3n por un mar de morte, que remata co mozo e o castr\u00f3n vencidos polos piratas e abandonados nun bote na mar alta. O rapto por parte de Lira Mascato, unha aguia xigante que os leva aos dominios de Calpurnia Abana, que resulta ser unha muller vampiro…<\/p>\n

\"\"\u00abE, por \u00faltimo, a chegada \u00e1 Taberna da Galiana<\/a>, na que se abren as tres Portas do Regreso. Nmogadah traspasa unha delas, para descubrir que \u00abao abrir a porta s\u00f3 hab\u00eda un grande espello. O espello do armario do meu cuarto (…) Lembrei que aquela mesma ma\u00f1\u00e1 de primavera eu cumpr\u00eda os dezasete anos e que non hab\u00eda tal regreso a Arnoia porque non houbera Arnoia endexamais (…) Deixaba eu de ser un Pr\u00edncipe Segredo, igual que todos os moci\u00f1os que se ollan no espello do seu cuarto a ma\u00f1\u00e1 do d\u00eda espantoso que fan dezasete anos\u00bb.<\/p>\n

\u00abA aventura, as\u00ed contada, dinos ben pouco. En Arnoia, Arnoia<\/em> hai que se mergullar deica o fondo no texto, inzado de referencias a moitas outras narraci\u00f3ns. Por citar as m\u00e1is evidentes, atopamos m\u00faltiples ecos de Tolkien<\/a> (tan admirado por Ferr\u00edn), da materia de Breta\u00f1a<\/a>, de H. P. Lovecraft<\/a>, das novelas e pel\u00edculas de piratas, de \u00c1lvaro Cunqueiro<\/a> e de Vicente Risco<\/a>, de Robert Howard<\/a>, (o creador de Conan, o b\u00e1rbaro<\/em>), d’As mil e unha noites<\/em>… Todo un mundo mitol\u00f3xico e fant\u00e1stico, e cargado de simbolismo, como sabemos ben quen amamos esa literatura.<\/p>\n

\"\"\u00abQue doado \u00e9 deixarse levar pola engaiolante prosa de Ferr\u00edn, dacabalo entre a \u00e9pica e a poes\u00eda, capaz de nos transportar en breves li\u00f1as aos m\u00e1is diversos espazos, e dunha beleza tan cortante coma o gume da m\u00e1xica espada Milmanda.\u00bb<\/p>\n

Ve\u00f1o de reler a novela estes d\u00edas pasados, na vella edici\u00f3n de 1985. Unha lectura que me permitiu comprobar que a novela ga\u00f1ou co paso dos anos. Non \u00e9 nada estra\u00f1o que o propio Ferr\u00edn a recomendase hai pouco nunha s\u00faa visita ao c\u00e1rcere de Pereiro de Aguiar<\/a>. A\u00ednda que a edici\u00f3n actual non te\u00f1a a beleza formal da primeira, o texto garda a mesma maxia que descubr\u00edn naquel afastado 1985.<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

(Todos os collages que aparecen nesta entrada son da autoria de Pepe Barro) Arnoia, Arnoia, de Xos\u00e9 Lu\u00eds M\u00e9ndez Ferr\u00edn (Edici\u00f3ns Xerais, 1985) Lembro ben a primeira vez que lin Arnoia, Arnoia, ese l\u00f3strego fascinante que iluminou o ceo de 1985. Daquela, a literatura xuvenil a\u00ednda padec\u00eda moitos dos prexu\u00edzos que logo foi conseguindo vencer […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":8618,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[45],"tags":[],"class_list":["post-8641","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog-afp"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8641","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8641"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8641\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8618"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8641"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8641"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8641"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}