\n Jonas Fink. 2\/ La adolescencia<\/strong><\/span>
\n Jonas Fink. 3\/ La juventud<\/strong><\/span>
\n (\u00c1lbums de Vittorio Giardino. Norma Editorial, 1995, 1997, 1999)<\/strong><\/span><\/p>\n
Lin os primeiros cap\u00edtulos de Jonas Fink<\/em><\/a>, o personaxe creado por Vittorio Giardino<\/a>, al\u00f3 polo ano 1992, na \u00faltima etapa da revista CIMOC<\/em><\/a>. Eran os tempos en que moitas obras se publicaban primeiro seriadas en revista e logo, uns meses m\u00e1s tarde, en forma de \u00e1lbum (coma tal, iso foi o que sucedeu con Trazo de xiz<\/em><\/a>, o extraordinario \u00e1lbum de Miguelanxo Prado<\/a>). <\/span><\/p>\n Despois perdinlle a pista ao personaxe e non o recuperei ata hai alg\u00fans anos, cando merquei os tres \u00e1lbums editados por Norma. Hai alg\u00fans meses vinme na necesidade de relelos, para un traballo particular, e confeso que me pareceron a\u00ednda mellores do que lembraba<\/a>. Uns \u00e1lbums excelentes, que merecen unha edici\u00f3n integral, como a que hai pouco se fixo con outra das mellores creaci\u00f3n de Giardino, a serie \u00a1No pasar\u00e1n!<\/em><\/a>, sobre a guerra civil espa\u00f1ola. <\/span><\/p>\n \u00a0 Que nos conta Jonas Fink<\/em>?<\/span><\/strong><\/p>\n Cando comeza a historia, Jonas Fink \u00e9 un neno duns once anos, fillo \u00fanico; o seu pai \u00e9 m\u00e9dico, de ascendencia xudea, e a familia vive cunha certa comodidade. <\/span><\/p>\n Unha madrugada a polic\u00eda entra na casa e leva detido ao doutor Fink, que acabar\u00e1 no c\u00e1rcere acusado de ser un burgu\u00e9s reaccionario, contrario aos intereses da clase obreira.<\/span><\/p>\n A nai de Jonas vese na necesidade de vender os efectos de valor que posu\u00edan. A veci\u00f1anza failles o baleiro. Na escola, malia as s\u00faas boas notas, ao neno non lle permiten continuar os estudos, por ser fillo dunha persoa que non comparte os valores do r\u00e9xime.<\/span><\/p>\n Ao facer 13 anos, Jonas comeza a traballar. O seu primeiro emprego \u00e9 como aprendiz nunha empresa de construci\u00f3n. Meses despois, o se\u00f1or Pinkel, un libreiro que co\u00f1ec\u00eda ao seu pai, ofr\u00e9celle o posto de dependente na librer\u00eda que pos\u00faa. Jonas, un lector voraz, acepta encantado o seu novo emprego.<\/span><\/p>\n Un d\u00eda entra no establecemento un grupo de estudantes, entre os que est\u00e1 o seu mellor amigo da infancia, que lle suxire unirse a un grupo formado por varios mozos universitarios. Jonas acepta, sobre todo porque no grupo est\u00e1 Tatiana, unha moza rusa da que se namora desde o primeiro momento. E aqu\u00ed det\u00e9\u00f1ome, que non est\u00e1 ben estragarlles a lectura a quen te\u00f1an a fortuna de non co\u00f1ecer a\u00ednda estes \u00e1lbums.<\/span><\/p>\n A vida na Praga comunista<\/span><\/strong><\/p>\n S\u00f3 a finais dos sesenta, coa chegada ao poder de Alexandre Dubcek<\/a>, se intentou crear un aut\u00e9ntico socialismo democr\u00e1tico. A que se chamou a \u201cPrimavera de Praga\u201d <\/a>rematou pola forza o 20 de agosto de 1968, cando as tropas do Pacto de Varsovia ocuparon Praga cos seus tanques e forzaron a substituci\u00f3n do goberno.<\/span><\/p>\n Vittorio Giardino n\u00e1rranos a historia de Jonas ao longo de sete anos, as\u00ed como a das persoas coas que se relaciona: os seus pais, alg\u00fans amigos, o profesor da escola, o fontaneiro que o acolle, o dono da librar\u00eda, o grupo de mozos no que Jonas se integra; e Tatiana, a moza rusa da que namora sen remedio. <\/span><\/p>\n A gran virtude desta narraci\u00f3n<\/a> reside en que, a trav\u00e9s destas vidas, c\u00f3ntasenos tam\u00e9n a historia social da Praga daqueles anos. O control ideol\u00f3xico sobre a poboaci\u00f3n, o medo a expresar as ideas propias, a represi\u00f3n sobre os disidentes, os libros prohibidos, a rede clandestina que traduce e distrib\u00fae exemplares manuscritos dalg\u00fans libros relevantes, as\u00ed como a vixilancia e a delaci\u00f3n, tan semellantes \u00e1 que nos mostran pel\u00edculas como A vida dos outros<\/em><\/a>.<\/span><\/p>\n Algunhas secuencias son antol\u00f3xicas, como a asemblea dos membros do partido tras co\u00f1ecerse as revelaci\u00f3ns de Kruschev sobre Stalin en 1956, ou a reuni\u00f3n do grupo de estudantes no medio dun campo nevado.<\/span><\/p>\n \u00a0<\/span><\/strong><\/p>\n A arte de Vittorio Giardino<\/span><\/strong><\/p>\n Vittorio Giardino \u00e9 un autor que poderiamos adscribir \u00e1 chamada \u201cli\u00f1a clara\u201d<\/a>, propia da escola franco belga, da que Herg\u00e9, o creador de Tint\u00edn, \u00e9 o seu representante can\u00f3nico. O de Giardino \u00e9 un debuxo realista, amplamente documentado, onde os ambientes e o vestiario cumpren tam\u00e9n unha importante funci\u00f3n narrativa. Nunha interesant\u00edsima entrevista <\/a>do ano 2009, explica o sentido do seu traballo cunha claridade admirable: <\/span><\/p>\n Unha vez ben identificados que momentos das escenas vou mostrar, v\u00e9n unha segunda fase de elaboraci\u00f3n: decidir onde po\u00f1er o obxectivo da c\u00e1mara (…). Eu non empezo dividindo a p\u00e1xina rectangular en cadri\u00f1os que me parezan bonitos e que despois encho, sen\u00f3n que fago xustamente ao rev\u00e9s: parto sempre das escenas e despois vexo o modo de facelas encaixar na p\u00e1xina final. (…)<\/span><\/p>\n Unha banda dese\u00f1ada, pola s\u00faa propia natureza, non pode centrarse demasiado nas palabras, non se pode permitir grandes descrici\u00f3ns ou grandes mon\u00f3logos interiores que tanto abundan na literatura e, polo tanto, ten que acadar resultados an\u00e1logos con outros medios. Un destes medios \u00e9 o coidado dos detalles.<\/span> <\/span><\/p>\n En resumo: Jonas Fink<\/em> <\/a>\u00e9 un deses c\u00f3mics que engrandecen o x\u00e9nero e contrib\u00faen a desfacer os prexu\u00edzos que a\u00ednda pesan na recepci\u00f3n deste medio narrativo. Unha mostra magn\u00edfica do chamado \u201cc\u00f3mic de autor\u201d, que abraia polo engado da historia e polas efectivas\u00a0 ilustraci\u00f3ns. Un agasallo para calquera! E, xaora, un t\u00edtulo imprescindible en toda biblioteca de Secundaria<\/a>.<\/span><\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/wp-content\/uploads\/2013\/04\/Portadas-10.jpeg\" "\\"Portadas")
<\/a><\/span><\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/wp-content\/uploads\/2013\/04\/Plana-3C.jpg\" "\\"Plana")
<\/a>Estamos en Praga, nos anos cincuenta. Daquela, o goberno de Checoslovaquia era un sat\u00e9lite da URSS. O mesmo ca os outros pa\u00edses que quedaron baixo o seu control logo da Segunda Guerra Mundial e dos Acordos de Yalta<\/a>, ti\u00f1a un r\u00e9xime pol\u00edtico similar ao sovi\u00e9tico. <\/span><\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/wp-content\/uploads\/2013\/04\/Vi\u00f1eta-32.jpg\" "\\"Vi\u00f1eta")
<\/a><\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/wp-content\/uploads\/2013\/04\/Plana-2B.jpg\" "\\"Plana")
<\/a>Non son poucos os libros e pel\u00edculas que nos falan da situaci\u00f3n opresiva e da represi\u00f3n sufrida por quen non compart\u00edan o ideario pol\u00edtico dos pa\u00edses comunistas europeos. Checoslovaquia non foi unha excepci\u00f3n. Tras un breve intento de goberno pluralista, en 1948 o Partido Comunista Checo dirixiu unha ocupaci\u00f3n do goberno<\/a> que conduciu a un r\u00e9xime semellante ao da URSS. Unha ditadura comunista, a\u00ednda que formalmente se definise como \u201cdemocracia popular\u201d. <\/span><\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/wp-content\/uploads\/2013\/04\/Plana-1C.jpg\" "\\"Plana")
<\/a>As mi\u00f1as p\u00e1xinas est\u00e1n constru\u00eddas sobre todo desde un punto de vista narrativo. Por exemplo, coido m\u00e1is a primeira e a \u00faltima vi\u00f1eta dunha prancha porque cando se pasa a p\u00e1xina \u00e9 coma se houbese unha pausa na lectura, como o fundido no cine. \u00c9 evidente que hai tam\u00e9n un m\u00ednimo de construci\u00f3n gr\u00e1fica, pero o meu obxectivo principal non \u00e9 facer p\u00e1xinas fermosas, sen\u00f3n eficaces. (…)<\/span><\/p>\n