{"id":8750,"date":"2013-03-24T18:13:16","date_gmt":"2013-03-24T16:13:16","guid":{"rendered":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/108-anos-sen-verne-2\/"},"modified":"2013-03-24T18:18:15","modified_gmt":"2013-03-24T16:18:15","slug":"108-anos-sen-verne","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/en\/108-anos-sen-verne\/","title":{"rendered":"108 anos sen Verne"},"content":{"rendered":"

(Imaxe: monumento ao Capit\u00e1n Nemo<\/a>, en Cesantes, na R\u00eda de Vigo. Atl\u00e1ntico Diario<\/em>)<\/p>\n

\"\"O inesquecible Jules Verne<\/a> finou en Amiens o 24 de marzo de 1905, \u00e1 idade de 77 anos. Xa que logo, hoxe hai 108 anos<\/a> que nos deixou o escritor que alimentou as mi\u00f1as fantas\u00edas infant\u00eds, na Vilalba dos anos cincuenta, o home que escribiu algunhas das novelas que, a\u00ednda hoxe, sigo a reler cada certo tempo. Case todas as mi\u00f1as preferidas coinciden coas que hab\u00eda na humilde biblioteca d0 meu pai: As aventuras do Capit\u00e1n Hatteras<\/em>, A illa misteriosa<\/em>, Viaxe ao centro da Terra<\/em>, Os fillos do Capit\u00e1n Grant<\/em>, \u2026<\/p>\n

En novembro de 2012, a petici\u00f3n de Teresa Colomer<\/a>, desenvolv\u00edn no portal Gretel<\/a>, da Universidade Aut\u00f3noma de Barcelona, unha conversa literaria coas persoas que cursaban on line<\/em> o Master en Literatura Infantil e Xuvenil<\/a> que cada ano ofertan en Gretel.<\/p>\n

O foro formaba parte do \u201cPrograma de Lectura de Cl\u00e1sicos\u201d<\/a> e, durante o mes e medio que se prolongou a lectura, desenvolv\u00edn unha interesant\u00edsima conversa coas persoas matriculadas, a maior parte de pa\u00edses latinoamericanos, sobre o libro que eu propuxera previamente: A illa misteriosa<\/em><\/a>, a gran novela de Verne.<\/p>\n

Unha parte do texto inicial que preparei est\u00e1 publicado na web de Gretel, pode lerse aqu\u00ed<\/a>. Dos outros textos que escrib\u00edn sobre cada unha das tres partes do libro, as\u00ed como do texto de reflexi\u00f3n final, rescato aqu\u00ed alg\u00fans breves anacos:<\/p>\n

\"\"(…) A novela est\u00e1 escrita en 1874, e Verne sit\u00faa os acontecementos da trama no ano 1865; \u00e9 dicir, s\u00f3 nove anos antes. Quen agora a lemos, persoas do s\u00e9culo XXI, percibimos a historia como moi afastada no tempo, mais para os seus contempor\u00e1neos \u2013os mozos e os adultos que a l\u00edan por entregas\u2014eran acontecementos moi pr\u00f3ximos.<\/p>\n

En boa medida, os obxectivos de Verne e de Hetzel, o seu editor, fac\u00edan necesario que isto fose as\u00ed. Na novela xogan un papel moi importante os co\u00f1ecementos de xeolox\u00eda, qu\u00edmica ou metalurxia que o enxe\u00f1eiro Ciro Smith levar\u00e1 \u00e1 pr\u00e1ctica na illa, imprescindibles para transformar a vida dos n\u00e1ufragos e achegala aos avances materiais da civilizaci\u00f3n. E os co\u00f1ecementos do enxe\u00f1eiro eran os m\u00e1is avanzados que se empregaban na \u00e9poca de Verne.<\/p>\n

Para documentarse a conciencia, Verne pasou moitas horas estudando estes procesos industriais e frecuentando as f\u00e1bricas que os utilizaban. Nunha das cartas dirixidas ao editor podemos ler isto: \u00abPolo de agora, todo vai sobre rodas. Pero paso a vida con profesores de qu\u00edmica e en f\u00e1bricas de produtos qu\u00edmicos, onde boto na roupa unhas manchas cuxa limpeza penso cobrarlle \u00e1 editorial. Porque A illa misteriosa<\/em> vai ser unha novela qu\u00edmica.\u00bb(\u2026)<\/p>\n

A historia do Capit\u00e1n Nemo<\/a> que se conta no cap\u00edtulo 16 da terceira parte deu lugar a unha nova pol\u00e9mica entre Verne e o editor. Nun principio, Nemo era un polaco que odiaba os \"\"rusos; polas presi\u00f3ns, acabou sendo un hind\u00fa que odiaba os ingleses. Na versi\u00f3n orixinal, Nemo morr\u00eda exclamando \u201cIndependencia!\u201d. Foi Hetzel quen forzou o cambio, fac\u00e9ndolle exclamar ese \u201cDeus e patria\u201d que Nemo, ap\u00e1trida e partidario dos movementos de liberaci\u00f3n dos pa\u00edses colonizados, nunca pronunciar\u00eda. Un Capit\u00e1n Nemo sobre o que Verne escribe isto en Vinte mil leguas de viaxe submarina<\/em>:<\/p>\n

\u00abDurante moitos anos visitou todos os oc\u00e9anos dun polo ao outro. Paria do universo habitado, recolleu neses mundos desco\u00f1ecidos tesouros admirables. Os mill\u00f3ns perdidos na bad\u00eda de Vigo en 1702 polos gale\u00f3ns espa\u00f1ois fornec\u00e9ronlle unha mina inesgotable de riquezas, da cal dispuxo anonimamente en favor dos pobos que combat\u00edan pola s\u00faa independencia.\u00bb<\/em><\/p>\n

Na mi\u00f1a novela Noite de voraces sombras<\/a>, que transcorre en parte na Illa de San Sim\u00f3n<\/a>, fago referencia \u00e1 proposta de M\u00e9ndez Ferr\u00edn: cambiarlle o nome \u00e1 Ponte de Rande por Ponte do Capit\u00e1n Nemo. Abof\u00e9 que ser\u00eda unha extraordinaria homenaxe a Jules Verne e aos seus personaxes de ficci\u00f3n<\/a>!<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

(Imaxe: monumento ao Capit\u00e1n Nemo, en Cesantes, na R\u00eda de Vigo. Atl\u00e1ntico Diario) O inesquecible Jules Verne finou en Amiens o 24 de marzo de 1905, \u00e1 idade de 77 anos. Xa que logo, hoxe hai 108 anos que nos deixou o escritor que alimentou as mi\u00f1as fantas\u00edas infant\u00eds, na Vilalba dos anos cincuenta, o […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":8736,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[46],"tags":[],"class_list":["post-8750","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog-en"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8750","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8750"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8750\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8736"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8750"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8750"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/agustinfernandezpaz.gal\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8750"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}